สไตล์สถาปัตยกรรมบาหลี

พื้นที่จัดลำดับจากสาธารณะสู่ส่วนตัวผ่านลาน ธรณีประตู และโซนเปลี่ยนผ่าน อาคารแยกเป็นส่วนศาลา สร้างระบายอากาศธรรมชาติ ห้องกลางแจ้ง และการเชื่อมต่อภายใน-ภายนอกอย่างไร้รอยต่อ

ไม้ไผ่ ไม้ และหิน ด้วยวิธีทดลองและทันสมัย ไม่มีเครื่องประดับหรือการแกะสลัก เอกลักษณ์บาหลีแสดงออกผ่านพื้นผิววัสดุ สัดส่วน และพาเลทโทนดิน

บังแดด ชายคาลึก ระบายอากาศข้าม และช่องเปิดขนาดใหญ่เป็นการตอบสนองเชิงหน้าที่ต่อสภาพอากาศเขตร้อน ทุกการตัดสินใจคำนึงถึงความร้อน ฝน และแสง

องค์ประกอบน้ำ สวน และต้นไม้เขตร้อนไม่ใช่ของตกแต่งแต่เป็นศูนย์กลางการออกแบบ ภูมิทัศน์และอาคารทำงานเป็นระบบเดียว ธรรมชาติกำหนดประสบการณ์ทางพื้นที่